Bas Frederiks en Dimitra Frederiks-Binos zijn twee vrijwilligers bij Thuis in Oss die meewerkten aan het Huis van Asmara.
Bas verzorgt de website van Thuis in Oss https://www.thuisinoss.com
Dimitra zorgde voor spreuken die de gasten krijgen tot slot van hun bezoek aan Huis van Asmara en hielp Lia van Zandvoort bij de inrichting van Huis van Asmara aan Afrikaanse voorwerpen uit de Wereldwinkel waar zij werkt. Op een zondagmiddag praatte ik met hen over hun ervaringen bij Thuis in Oss.
Het mes snijdt aan twee kanten
Thuis in Oss is opgericht bij de opening van het AZC in Oss, in 2016. Dimitra maakte kennis met de Stichting bij een bijeenkomst van Meet en Eat (een kookmiddag voor nieuwe en oude Ossenaren). Ze heeft inmiddels al aan diverse projecten meegewerkt: het project Educatie, de bingo, een kerstactie waarbij overgebleven speelgoed van de bingo is uitgedeeld onder kinderen van nieuwkomers, het project Op de fiets
Ze heeft de afgelopen drie jaar nieuwkomers van allerlei nationaliteiten ontmoet. Het mes snijdt volgens haar aan twee kanten: ze heeft leuk vrijwilligerswerk, en krijgt gaandeweg ook wat mee van andere mensbeelden, wereldbeelden.
De taal is niet zo’n probleem. Je werkt soms met Engels, met handen en voeten, zonder taal. De nieuwkomers zijn heel divers. Sommigen komen vooral voor praktische zaken die Thuis in Oss biedt, met anderen heb je soms wat meer interactie. Een mevrouw die veel angst had voor het fietsen op de openbare weg, overwon niet alleen door de fietslessen van Thuis in Oss haar angst maar werd ook vriendin met Dimitra en sindsdien zien de beide vrouwen elkaar vaak.
Bas is wat korter bij Thuis in Oss. Vanaf de zomer van 2018 werkt hij bij het project Op de Fiets en ongeveer 4 maanden geleden werd hij webmaster van Thuis in Oss . Ook was hij gastheer bij het Huis van Damascus, de voorganger van Huis van Asmara.
“De organisatie: Alle bedoelingen goed naast elkaar organiseren zodat we allemaal ieder in zijn/haar kracht werken aan hetzelfde doel.” (citaat Angelo Schuurmans)
Iemand die vrijwilliger bij de Stichting wil worden, kan een project of activiteit van zijn of haar gading uitzoeken. Of men kan zelf een nieuw idee bedenken. Als dat binnen het kader van Thuis in Oss valt, kan dat wellicht uitgevoerd worden.
Er zijn vergaderingen binnen de projectgroepen. Elk project heeft een coordinator en coordinatoren hebben periodiek overleg. Ook wordt binnen een project vaak gewerkt met een whatsapp groep. En ten slotte is er Angelo Schuurmans. Angelo is de oprichter van Thuis in Oss en de coordinator van alle activiteiten. Hij is op de hoogte van alle verschillende initiatieven.
Ik vroeg aan Bas en Dimitra of dat niet een wat wankele constructie was voor zo’n grote groep vrijwilligers, als slechts een man de draadjes van alle projecten bij elkaar houdt. Maar zij zien hier geen probleem in. Volgens hen is Thuis in Oss in drie jaar een heel volwassen organisatie geworden, een Stichting met een stevige groep vrijwilligers en een bestuur. En als een project eenmaal goed opgestart is, kan het project daarna prima zelfstandig draaien.
Ook vrij uniek aan de Stichting Thuis in Oss vinden Dimtra en Bas dat Thuis in Oss nadrukkelijk geen Vluchtelingenwerk is, geen maatschappelijk werk, geen Schuldhulpverlening. Angelo heeft als coordinator wel contacten met maatschappelijke instellingen, en korte lijntjes naar allerlei instanties uit Oss, maar Thuis in Oss vrijwilligers houden zich niet bezig met zaken waar andere organisaties al werkzaam zijn.
Daardoor kunnen de contacten tussen de vrijwilligers en nieuwkomers plezierig zijn, vrolijk zelfs, want er hangt geen uitkering, geen regeling, geen scholing etc etc van af. Nieuwkomers krijgen van vrijwilligers van Thuis in Oss vertrouwen, ze worden gezien. Dat geeft de nieuwkomers vervolgens meer zelfvertrouwen.
Niet langer onbekend en onbemind
En dat terwijl in Oss nog in de recente geschiedenis vrij scherpe anti geluiden tegen nieuwkomers klonken. Bas merkte bij Huis van Damascus dat de restaurantgasten die daar kwamen een ander beeld kregen van nieuwkomers. En anderzijds werden de nieuwkomers door het Huis van Damascus in staat werden gesteld een ander beeld van zichzelf neer te zetten dan het beeld dat in die tijd in de media sterk naar voren kwam. Hij haalt een verhaal aan dat in de Nieuwe Revu verscheen over Huis van Damascus:’Oss lijkt langzaam maar zeker te wennen aan vluchtelingen die langzaam maar zeker Oss hun thuis gaan vinden’ Nieuwe Revu, 18-04-2018 (klik voor artikel)
Datzelfde proces zien ze nu ook in het Huis van Asmara. De nieuwkomers laten oud-Ossenaren trots iets zien hun Eritrese cultuur. En veel oud-Ossenaren grijpen deze kans aan, komen naar Huis van Asmara, en zijn enthousiast over wat ze daar meemaken.
Huis van Asmara 