Muiue (spreek uit Mujo) is ook al wat langer in Nederland. Hij kwam alleen aan, zijn vrouw en kindje zijn nagekomen. Ik vroeg hem hoe hij hier vond. En eerlijk gezegd, ik verwachtte een triest verhaal over heimwee, en over moeilijk aan de bak kunnen komen, moeilijk contact kunnen maken met instanties, met Nederlanders.
Maar Muiue vertelde enthousiast dat hij in Oss woonde en heel prettige buren had, waar hij betrekkelijk veel contact mee had. Zelf had hij zijn opleiding inburgeren afgerond, zijn vrouw begon er nu aan.
Bovendien had hij het erg naar zijn zin op de opleiding logistiek en bij zijn stage daarvoor. Hij toonde me enthousiast zijn kaartje uit de stageperiode dat aangaf dat hij voldeed aan de eisen voor pallettruckdriver en stapelaar. Hierna wil hij een bbl opleiding gaan volgen: vier dagen werken en een dag praktijk.
Natuurlijk miste hij zijn land, zijn familie die was achterbleven (hij toonde mij een foto van zijn moeder die nog in Eritrea was en van zijn broer die in Ethiopie was). Maar in Nederland vond hij het fijn, het was hier goed, geen dictatuur, geen onvrijheid.
Hij ontmoette regelmatig veel andere Eritreers, bijvoorbeeld bij het ROC, of in de Ossche kerk op zondag of bij feestdagen. En hij vond het heel prettig om hier in Huis van Amara te werken en zo meer Nederlanders te ontmoeten.
Huis van Asmara 